Αναπνοή

Έχω μια θεωρία, η οποία είναι η εξής: Οι άνθρωποι ζουν για να αναπνέουν.

Ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως μόνο όταν ο άνθρωπος λύσει όλα τα βιοποριστικά του προβλήματα, όπως είναι η εξασφάλιση τροφής και νερού, μαζί με την ένδυση και τη στέγαση — πράγματα τα οποία τότε αλλά και τώρα χρειάζονται οικονομική αφθονία — θα είναι σε θέση να φιλοσοφεί.

Μα δεν είμαστε στην Αρχαία Ελλάδα πλέον, και αναλογιζόμενος αυτήν την άποψη του αρχαίου φιλοσόφου, αναρωτήθηκα: «Σε έναν σύγχρονο κόσμο που τα προβλήματα δεν τελειώνουν λόγω της έλλειψης χρημάτων, πώς θα είναι σε θέση οι άνθρωποι να φιλοσοφούν όπως τότε; Μήπως αυτό που μας λείπει είναι νέοι φιλόσοφοι;»

Προφανώς, ένας ευκατάστατος άνθρωπος πλέον δε θα στραφεί στη φιλοσοφία — όχι σε πρώτη φάση τουλάχιστον. Θα προτιμήσει να ξοδέψει ένα μέρος της περιουσίας του σε νέες εμπειρίες ή και ολόκληρη. Έπειτα, και σε μεγάλη ηλικία, ίσως μπει στον κόπο να φιλοσοφήσει. Συνήθως τη δική του ζωή. Κάτι το οποίο δεν ταιριάζει με τις αρχές της φιλοσοφίας.

Η φιλοσοφία είναι η αρχή κάθε επιστήμης. Χωρίς τον αναλογισμό και την εύρεση λύσεων, τα προβλήματα θα ήταν αιώνια. Οι αρχές και οι κανόνες είναι βασισμένοι πάνω σε φιλοσοφημένες απόψεις. Και τι κερδίζει κανείς με αυτό; Χρόνο. Χρόνο, καθώς διαιρείς το εκάστοτε πρόβλημα, έτσι ώστε να βρεις μια ή παραπάνω λύσεις.

Οκ, τώρα… πού κολλάει η αναπνοή; Νομίζω πλέον είναι ο μόνος τρόπος να βρεις ελάχιστο χρόνο να φιλοσοφήσεις και παράλληλα να επιτρέψεις στο σώμα σου να γαληνέψει. Μπορεί να μην είναι ακριβώς διαλογισμός, μα μια απλή άσκηση αναπνοής.

Σκέψου τι γίνεται όταν αγχώνεσαι. Επιβαρύνεις τα όργανά σου, βάζοντάς τα να υπερλειτουργούν. Χάνεται ο έλεγχος της αναπνοής, καθώς χρειάζεται το σώμα παραπάνω οξυγόνο και, έπειτα, ξεκινώντας από την καρδιά — η οποία αυξάνει τους χτύπους, άρα και τη ροή αίματος στο σώμα — καταλήγεις στα άκρα των ποδιών σου. Όλα τα όργανα λειτουργούν άσκοπα αλλά και έντονα.

Ο έλεγχος της ανάσας επιτρέπει στο σώμα να λειτουργεί ομαλά. Όλα να είναι σε απόλυτη ισορροπία, έτσι ώστε και το σώμα το ίδιο να αντιλαμβάνεται καλύτερα τις ανάγκες του, όπως είναι η δίψα, η πείνα και η κούραση. Επιπρόσθετα, σου δίνει τη δυνατότητα να περάσει στο υποσυνείδητό σου πως για όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις, αρκεί να είσαι ήρεμος — ψυχικά και σωματικά.

Άρα… για να λειτουργεί το σώμα στην εντέλεια, πρέπει η αναπνοή να είναι τέλεια. Και όλα τα υπόλοιπα πάνε ρολόι. Οπότε καταλήγουμε: οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αναπνέουν, να αράζουν και να φιλοσοφούν.