Για το τίποτα σου αρέσει να τρέχεις,
κάτι φανταστικό θα βρεθεί να σπεύσεις.
Και όταν φτάνεις εκεί όλα μοιάζουν κενά,
δύσκολα και βαριά,
σαν τον Όλυμπο καθώς φαίνεται από χαμηλά.
Μη φοβάσαι όμως, έτσι είναι τα παραμύθια,
συνήθως αποτελούνται από κουτουρνήθια.
Δεξιά κι αριστερά όλοι ίδιοι,
και στην ομοιότητα αυτήν εμείς τη βλέπουμε ίβρη.
Για μια στάλα αξιοπρέπεια λέμε πως ζούμε,
αυτό δεν το διαπραγματευόμαστε.
Και στη πρώτη ευκαιρία τον κώλο μας θα δούμε,
μας νοιάζουν τα χρήματα, με αυτό ευχαριστιόμαστε.
Είμαστε παιδιά της λάσπης, εκεί γεννηθήκαμε χάμο,
μέρα και νύχτα καμιά διαφορά, είναι το ίδιο.
Γιατί εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές και πάμε σε γάμο,
μα κανείς δε μας θέλει εκεί, προτιμάνε να έχουν ένα κατοικίδιο.
Να το διατάζουν και να κάνει τα θελήματα τα δικά τους,
αλλά δε γαμιέται, θα έρθει η ώρα που θα χτυπήσουν στους βράχους.
Δημιουργικη γωνια 