Είναι η νηστεία το απόλυτο εργαλείο αναδόμησης του οργανισμού; Μπορώ να πω με σιγουριά πως δεν είναι κοινώς αποδεκτό το να παραλείπεις τα καθημερινά σου γεύματα. Και το κατανοώ. Δύσκολα μπορείς να αντισταθείς στις λιγούρες και την πείνα. Μα αυτό είναι ένα pattern το οποίο έχει συνηθίσει ο εγκέφαλός σου έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις δυσκολίες της καθημερινότητας.
Σκέψου το εξής: πώς εξελίχθηκε ο ανθρώπινος οργανισμός μέσα στους αιώνες; Κάποτε, η αφθονία που έχουμε τώρα στα τρόφιμα ήταν το καλύτερο όνειρο των προγόνων μας. Όνειρα όπου έτρωγαν όσο ήθελαν το αγαπημένο τους γεύμα, μα διακόπτονταν άδοξα από τον δυνατό πόνο της πείνας στα στομάχια τους. Έτρωγαν αραιά, διότι έπρεπε το γεύμα τους να το κυνηγήσουν ή να το καλλιεργήσουν. Το σίγουρο είναι πως δεν ήταν παχύσαρκοι και δεν πέθαιναν από διαβήτη ή καρκίνο.
Τα περισσότερα βακτήρια που αναπαράγονται στο σώμα μας επιβιώνουν μέσα από την κατανάλωση γλυκόζης, η οποία προκύπτει από τα σάκχαρα των τροφίμων. Σάκχαρα δεν έχουν μόνον τα γλυκά, μα και το αλεύρι, τα φρούτα και τα λαχανικά. Κοινώς, οι υδατάνθρακες είναι η υπόσταση που αποτελεί τροφή για τα βακτήρια, έτσι ώστε να πολλαπλασιαστούν, ζορίζοντας το ανοσοποιητικό, το οποίο λειτουργεί ασταμάτητα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
Είναι σημαντικό ενίοτε να δίνουμε στο ανοσοποιητικό μας χρόνο να επανέλθει και να δουλέψει ξεκούραστα, έστω και για μία ημέρα την εβδομάδα, κάνοντας νηστεία. Επιπρόσθετα, και τα υπόλοιπα όργανα ξεκουράζονται, μπαίνοντας σε καταστολή, ολοκληρώνοντας διαδικασίες αυτοκαθαρισμού. Καμιά φορά, το να ακούμε το ένστικτό μας και το πιθικάκι που κρύβεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας, έχει τη λύση για μια καλύτερη και πιο υγιεινή ζωή.
Κάποιες ημέρες το «κυνήγι» δεν θα πάει καλά και δεν θα έχουμε τροφή, μα είναι η ευκαιρία του οργανισμού να καθαρίσει και να αποκαταστήσει βλάβες τις οποίες δεν καταλαβαίνουμε άμεσα.
Δημιουργικη γωνια 